2. mei, 2018

Klein Rusland... vergeten nostalgie

Het verveeld nooit,  wandelen in Klein Rusland.  Het is en blijft een speciale ervaring.  Hoeveel keren heb  ik hier al niet rondgedoold met mijn fototoestel, steeds op zoek naar iets  nieuws en de stille hoop dat er ergens een renovatie zou gestart zijn.

Hoe dan ook ik genoot van de stilte en het steeds herhaalde straatbeeld.

Een poes die langzaam met me meewandelt, een oudere dame of heer op stap met het hondje en de al zo gekende vriendelijk begroeting… ‘He, je bent er terug’. Wat hou ik van deze wijk met zijn lieve mensen.

Voor sommige bezoekers aan deze fabriekswijk, nu meer dan ooit in de actualiteit, laat deze buurt met 250 woningen onder de vroegere fabrieksschouwen een troosteloze grauwe en saaie indruk na. Voor mij was en is het een pareltje van sobere en stijlvolle bouwkunst.  Voor de wijkbewoners is dit hun thuishaven.

Het Klein Rusland van tientallen jaren geleden moet iets weg gehad hebben van ‘Boons Vergeten Straat’.  Een nest van hoop, optimisme en solidariteit onder de bewoners.

Die solidariteit onder de bewoners is er nu nog steeds want deze mensen zouden vechten voor hun thuishaven.  Het was dan ook een hele verrassing toen kennismaakte met het kunstproject om de wijk op de fleuren.  Hopelijk krijgt dit een positief gevolg.

Lieve mensen van Klein Rusland, dank voor jullie spontane groeten en de gezellige babbels.  Ik leerde jullie kennen als warme mensen en ook ik ‘hou van jullie wijk’.