Fotografie is creatief bezig zijn, maar vooral genieten.

2. mei, 2018

Het verveeld nooit,  wandelen in Klein Rusland.  Het is en blijft een speciale ervaring.  Hoeveel keren heb  ik hier al niet rondgedoold met mijn fototoestel, steeds op zoek naar iets  nieuws en de stille hoop dat er ergens een renovatie zou gestart zijn.

Hoe dan ook ik genoot van de stilte en het steeds herhaalde straatbeeld.

Een poes die langzaam met me meewandelt, een oudere dame of heer op stap met het hondje en de al zo gekende vriendelijk begroeting… ‘He, je bent er terug’. Wat hou ik van deze wijk met zijn lieve mensen.

Voor sommige bezoekers aan deze fabriekswijk, nu meer dan ooit in de actualiteit, laat deze buurt met 250 woningen onder de vroegere fabrieksschouwen een troosteloze grauwe en saaie indruk na. Voor mij was en is het een pareltje van sobere en stijlvolle bouwkunst.  Voor de wijkbewoners is dit hun thuishaven.

Het Klein Rusland van tientallen jaren geleden moet iets weg gehad hebben van ‘Boons Vergeten Straat’.  Een nest van hoop, optimisme en solidariteit onder de bewoners.

Die solidariteit onder de bewoners is er nu nog steeds want deze mensen zouden vechten voor hun thuishaven.  Het was dan ook een hele verrassing toen kennismaakte met het kunstproject om de wijk op de fleuren.  Hopelijk krijgt dit een positief gevolg.

Lieve mensen van Klein Rusland, dank voor jullie spontane groeten en de gezellige babbels.  Ik leerde jullie kennen als warme mensen en ook ik ‘hou van jullie wijk’.

 

8. apr, 2018

Het is weer voorbij, alles mooi opgeruimd en nog eens gezellig samen nagepraat.  Iedereen is tevreden en wij kregen zondag, buiten alle verwachting in,  een heel goede opkomst qua bezoekers, hoewel het Parijs-Roubaix was.

Zelf keek ik met ietwat minder vertrouwen uit naar deze tentoonstelling. Ik had mij op een totaal ander vlak van fotografie gegooid, nl studio fotografie.  Deze stijl past eigenlijk niet in het concept van de vtb fotoclub, daar men steeds neigt naar reisfotografie, iets wat mij totaal niet ligt en wat ik ook niet doe, maar met alle respect voor de collega's fotovrienden.

Ok, wie niet waagt, niet wint en... yes, I did it!

Ik kijk superblij terug op deze tentoonstelling en hartelijk dank voor alle positieve reactie's die ik mocht ontvangen. Met een welgemeende dankjewel aan Lio.  Je was een fijne en toffe lady om mee samen te werken.

8. mrt, 2018

Het moeilijkste aan de documentaire was het bijeenbrengen van een beperkt aantal foto's die toch samen een beeld van de leefwereld van de kunstenaar weergeven. 

Komt daarbij dat de opdracht was om zo weinig mogelijk het portret van de kunstenaar te gebruiken.  Niet eenvoudig. Het was zoeken, sorteren, kijken, verschuiven van de kleine fotootjes (8x10). 

Op een bepaald moment de handdoek in de ring gegooid en alles voor een aantal weken opzij gelegd om dan met een heldere kijk opnieuw te beginnen.  Met het eindresultaat dn voor de laatste maal naar de mentor.  Super.... goedgekeurd!

Nieuwsgierig? Zie 'Lens op de Mens', subpagina 'De Kunstenaar'

26. okt, 2017

Het was moeilijk maar tevens een uitdaging.  De reeks is klaar en de bedoeling was om de vrijheid aan de verbeelding over te laten aan de kijker.  De volledige reeks wordt binnenkort aangevuld op de website.  Nu nog de laatste feedback van de opdrachtgever.... dus straks meer.

28. aug, 2017

Wat maakt een fotoserie nu eigenlijk tot een documentaire? Hoe leg ik een spanningsboog in mijn documentaire? En hoe krijg ik de serie aan het lopen?

Tal van vragen kwamen bij mij op. Waar was ik in godsnaam weer aan begonnen en waarom had ik mij ingeschreven bij deze workshop?

Gedurende iets meer dan een maand zal ik me concentreren enkel en alleen op een persoon, zijn leven, zijn karakter, zijn gewoontes. Een persoon die me intrigeert en me goesting doet krijgen om die te volgen, uiteraard moet het klikken en dit moet wederzijds zijn.

Het wordt dus nadenken: kleur of zwart/wit? Werken met flits. Welke inhoud ga ik brengen en wat wil ik over deze persoon vertellen?

Hoe zorg ik dat ik met verschillende beelden iets anders vertel. Ik weet dat ik mijn comfortzone zal moeten verlaten, anders blijft de serie oppervlakkig.

De keuze is gemaakt : “ Een unieke kunstenaar”

Later meer....